JEŻDŻENIE WÓZKIEM

Wózek jest niesamowitym środkiem lokomocji dla maluszka, a także… wózek na zakupy mamie 👍 Przez te wszystkie lata moje ręce prowadziły ich niemało. Jedno je łączyło – możliwość transportu dziecka.

Rodzice kupowali taki, który był bezpieczny, jak najmniej awaryjny i by lekko prowadził się. Najlepszy moim zdaniem był taki na pompowanych kołach, bo zimą dosłownie ślizgał się po śniegu i lodzie, przez co nie obciążał rąk i kręgosłupa. Gdy miał koszyk i torbę oraz pasy – niczego już więcej nie potrzebował. Był gotowy na wszelkie spacery z maluszkiem 👶

W zależności od pory roku przygotowania do wyjścia na spacer trwają od rana. Są rzeczy, które zawsze biorę ze sobą.

Są to:

° butelka z niegazowaną wodą (poza tą w butelce dziecka)

° pieluchy typu pampers (oraz torebki na zużyte pieluchy)

° chusteczki nawilżane (suche też)

° ulubioną rzecz dziecka (kocyk/ pieluszka tetrowa/ maskotka)

° body (z krótkim lub długim rękawem)

° koc

° pieniądze

° naładowany telefon

° swój dowód osobisty

° przekąskę (jeśli to ma być dłuższy spacer zahaczający o czas posiłku).

Dopóki maluszek sam nie przewraca się na boki i brzuszek, nie zapinam pasów, bo nie ma takiej potrzeby. Ale gdy już podrośnie – są zapięte. Zawsze! Dlaczego? Dla bezpieczeństwa.

Wypadnięcie z wózka w jakimkolwiek wieku jest bardzo groźne. Złamanie, zbicie, czy inny uraz jest zagrożeniem zdrowia i życia dziecka. Od samego początku wystarczy mówić dziecku o bezpieczeństwie w wózku i poza nim. Nie chodzi o nastraszenie go, a o wyjaśnienie tego, dlaczego i gdzie zapinane są pasy.

Tak po prostu jest, to zasada i tego należy się trzymać. Rozmowy skutkują ułożeniem w główce dziecka sprawy pasów i bezpieczeństwa. Zasiejmy w nim ziarno, a zakiełkuje 🍀💚

Widziałam dzieci stojące w wózku lub wychodzące dołem, gdy mama (czy opiekunka) akurat wtedy skupiona była na rozmowie z kimś innym. Chwile grozy, bo obok ulica… Nie da się przejść obok tego obojętnie.

Gdyby jakimś sposobem dziecko wypadło z wózka – przytul je, głaszcz, wycisz je swoim głosem, dmuchaj i całuj miejsca obdarte, obolałe. Jak masz plaster – wspólnie zaklejcie ranę. Pocieszaj, proszę. Tłumacz mu to zdarzenie. Nie obiecuj kary – sam upadek i ból jest „karą”. A po powrocie do domu opowiedz o zdarzeniu rodzicom. Jeśli nastąpił uraz głowy – opowiedz o tym w szczególności. Trzeba obserwować, by w odpowiednim czasie móc zareagować i pojechać na SOR.

Spacer to bardzo duża przyjemność i jeden z najlepszych obowiązków niani. Jeśli będzie to dobra cześć dnia, czas pracy minie w oka mgnieniu, a Tobie pozostaną miłe wspomnienia 🧡 I tego Ci życzę!

Niania Ula